عدم ابطال بند (الف) جزء ۳ ماده ۱۳ آیین نامه اجرائی بند ۵ جزء (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره ۲ الحاقی ماده ۷۶ قانون تأمین اجتماعی موضوع مصوبه شماره ۵۸۳۵۲/ت۲۵۹۶۰هـ مورخ ۲۷/۱۲/۱۳۸۰ هیأت وزیران درخصوص ایجاد تناوب در اشتغال در کارهای سخت و زیان آور به وسیله (۱۳۸۴/۰۶/۱۳)
بررسی لحظهای بهروزرسانی، ویژهٔ کاربران ثبتنامشده
شاکی: آقای عیسی فلاح. مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، در ماده 72 قانون کار نحوه استفاده از مرخصی بدون حقوق کارگران بدین نحو می باشد که با توافق کارگر و یا نماینده قانونی او و کارفرما استفاده از مرخصی بدون حقوق، قانونی است و فقط موجب محرومیت کارگر از حقوق ریالی ایام مرخصی استفاده شده می گردد و نافی حقوق دیگری نمی تواند باشد و همچنین نمی تواند حقوق کارگر را در مورد توالی اشتغال از بین ببرد و آن را تبدیل به تناوب اشتغال نماید. در حالی که به موجب بند (الف) جزء 3 ماده 13 آیین نامه اجرایی مورد شکایت، استفاده از مرخصی بدون حقوق از موارد تبدیل حق توالی اشتغال کارگر بیمه شده در کارهای سخت و زیان آور به حق تناوب اشتغال کارگر اعلام شده است. علیهذا ابطال بند (الف) جزء 3 ماده 13 تصویب نامه شماره 58352/ت25960 مورخ 27/12/1380 هیأت وزیران را دارد. معاون دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 24538 مورخ 7/7/1382 با ارسال نظریه شماره 13591/7100 مورخ 12/5/1382 سازمان تأمین اجتماعی اعلام داشته اند: 1- نظر به اینکه بازنشستگی پیش از موعد (از جمله در رابطه با کارهای سخت و زیان آور، استثنای برقاعده می باشد لذا تعیین موارد آن نیاز به نص صریح قانون دارد. در بند یک قسمت (ب) تبصره 2 ماده واحده قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1380 مجمع تشخیص مصلحت نظام حداقل 20 سال متوالی و 25 سال متناوب کار را در مشاغل سخت و زیان آور از موارد بازنشستگی پیش از موعد شمرده و مطابق بند 5 قسمت (ب) تبصره اخیرالذکر مقرر نموده، تشخیص مشاغل سخت و زیان آور و نحوه احراز توالی و تناوب اشتغال به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. 2- ماده 72 قانون کار ناظر به نحوه استفاده از مرخصی بدون حقوق کارگران می باشد و حکمی درخصوص احتساب آن جزء سوابق کار یا عدم قطع توالی اشتغال [حکمی را] مقرر ننموده و چنانچه غرض قانونگذار غیر از آن بود مشابه ماده 74 قانون اخیرالذکر (در مورد احتساب مدت مرخصی استعلاجی جزء سوابق کار و بازنشستگی کارگران) بر آن تصریح می نمود. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید. رأی هیأت عمومی به موجب شق یک از بند (ب) تبصره 2 الحاقی به ماده 76 قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 1379 «افرادی که حداقل 20 سال متوالی و 25 سال متناوب در کارهای سخت و زیان آور (مخل سلامت) اشتغال داشته باشند و در هر مورد حق بیمه مدت مزبور را به سازمان پرداخته باشند، می توانند تقاضای مستمری بازنشستگی نمایند. هر سال سابقه پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و زیان آور و نحوه احراز توالی و تناوب اشتغال، نحوه تشخیص فرسایش جسمی و روحی و سایر موارد مطروحه در این تبصره به موجب آیین نامه ای خواهد بود که حداکثر ظرف 4 ماه توسط سازمان تأمین اجتماعی و وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید». نظر به اینکه هیأت و زیران براساس اختیار قانونی خود به شرح شق (الف) بند 3 ماده 13 آیین نامه اجرایی استفاده از مرخصی بدون حقوق به هر منظور و تحت هر عنوان را در زمره موجبات ایجاد تناوب اشتغال در کارهای سخت و زیان آور تعیین نموده اند، بنابراین مصوبه هیأت وزیران در این قسمت مغایرتی با قانونی ندارد و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی نمی باشد.
مرتبط با
ماده ۷۶
مواد مرتبطِ دیگری هست؟
اگر این سند به مادهای از قانون مربوط است که بالا نیامده، شمارهٔ ماده را بنویسید. کارشناس بررسی میکند و پس از تأیید زیرِ همان ماده نمایش داده میشود.