۴۳۷۸۰۵
بررسی لحظهای بهروزرسانی، ویژهٔ کاربران ثبتنامشده
دادنامه شماره ۴۳۷۸۰۵ مورخ ۲۴/۰۲/۱۴۰۲ هیأت تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی عدم ابطال بند ۴-۷ بخشنامه شماره ۱۰۰/۵۰/۱۶۶۱۰/۹۶-۲۶/۲/۱۳۹۶ وزارت نیرو (کسر حق بیمه از هزینه رفاهی و پذیرش و احتساب سابقه در تأمین اجتماعی جهت اصلاح حکم مستمری) (۱۴۰۲/۰۲/۲۴)
شـاکــی: آقای محمدرضا نکوئی طرف شکایت: شرکت آب و فاضلاب گلستان – تأمین اجتماعی استان گلستان شاکی دادخواستی به طرفیت خواندگان فوق الذکر به خواسته ابطال مصوبه مذکور به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد: 4-7- با توجه به درج کمک هزینه مسکن و کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار در حکم کارگزینی کارکنان، کمک های رفاهی و انگیزشی پس از کسر اقلام مذکور قابل پرداخت بوده و مشمول کسر حق بیمه نمی باشد. همچنین در محاسبه پاداش پایان خدمت و بازنشستگی لحاظ نمی شود. دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: مطابق ماده 106 قانون مدیریت و تبصره الحاقی آن در سال 1381 مبنای کسر حق بیمه صرف نظر از نوع صندوق بیمه ای حقوق ثابت به اضافه فوق العاده مستمر و فوق العاده بند 10 قانون فوق و ماده 68 قانون می باشد و بر اساس مفاد بندهای 2، 3، 5 ماده 68 قانون، فوق العاده ایثارگری و سختی کار و غیره مستمر تلقی گردیده و کسر بیمه از این فوق العاده ها با توجه به بخشنامه 5 و 1/5 اداره درآمد بیمه بلامانع است و در استعلام اداره کل بیمه منظم به پرونده به وزارت نیرو به شماره 1531 نیز بر کسر بیمه از رفاهی تأکید گردیده لذا ابطال بند مذکور مورد تقاضا می باشد. در پاسخ به شکایت مذکور، مدیر کل دفتر حقوقی وزارت نیرو به موجب لایحه شماره 410/54527/1401 – 14/10/1401 به طور خلاصه توضیح داده است که: اولاً شرکت آب و فاضلاب استان گلستان بر اساس اساسنامه مصوب به عنوان شرکت وابسته (غیردولتی) مشمول ماده 5 قانون مدیریت و شرایط تبعی آن نمی گردد. ثانیاً بخشنامه مورد اعتراض در سال 1396 صادر گردیده و اعتبار آن صرفاً در سال 1396 بوده ثالثاً کمک هزینه رفاهی موضوع بند 7، منوط به تأمین منابع مالی، تصویب مجمع عمومی شرکت و رضایتمندی شرکت از عملکرد کارکنان بوده. نظریه تهیه کننده گزارش: اولاً بخشنامه شماره 100/50/16610/96-26/2/1396 وزیر نیرو که در اجرای بخشنامه شماره 2539940-28/12/1395 وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دستورالعمل اجرایی آن به شماره 254085 و 254086 -28/12/1395 صادر شده و نسبت به مصوبه بالادستی و استنادی شکایتی مطرح نشده به علاوه اینکه بخشنامه مربوط به سال 1396 بوده است که مدت آن منقضی گردید. ثانیاً ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری که مورد استناد شاکی قرار گرفت فوق العاده هائیکه از آن ها حق بیمه کسر می گردد را بیان کرده و مزایای رفاهی و انگیزشی جزو آن ها محاسبه نشده ثالثاً رای وحدت رویه شماره 1743-1744- 18/11/1399 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری که در مقام تعارض بین آرائ شعب مختلف دیوان صادر شده رای شعبه 19 تجدیدنظر مبنی بر اینکه شکایت نیروگاه رامین اهواز نسبت به رای اداره کار که به نفع کارگران در این خصوص صادر شده بود را نقض کرده و جهت رسیدگی مجدداً به هیأت اعاده نمود را وفق مقررات دانسته نیز مؤید مفاد بند 4-7 بخشنامه می باشد و عقیده به رد شکایت شاکی دارم. /ت پرونده شماره هـ ع/0100025 مبنی بر ابطال بند 4-7 بخشنامه شماره 100/50/16610/96-26/2/1396 وزارت نیرو در جلسه مورخ 6/2/1402 هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی مورد رسیدگی قرار گرفت و اعضاء به اتفاق به شرح ذیل اقدام به صدور رای نمودند: رای هیأت تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی با توجه به اینکه بخشنامه مورد شکایت در اجرای بخشنامه شماره 253994 مورخ 28/12/1395 وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دستورالعمل اجرایی آن به شماره 254085 مورخ 28/12/1395 و بر اساس طرح طبقه بندی و ارزشیابی مشاغل در مورد شرکت های غیردولتی وابسته به وزارت نیرو (به لحاظ اعطاء صلاحیت طبق ماده 41 ضوابط اجرایی قانون بودجه سال 1395) صادر گردیده که ارتباط آن صرفاً در بند 3 بخشنامه استنادی وزارت کار مورخ 28/12/1395 که برای کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار، به عنوان مزایای رفاهی و انگیزه ای موضوع تبصره 3 ماده 36 قانون کار ماهیانه مبلغ 000/100/1 ریال تعیین شده می باشد. حال به جهت وضع قاعده آمره در بیان حکم عدم شمول کسر حق بیمه از مزایای رفاهی و انگیزشی و عدم محاسبه آن ها در پاداش پایان خدمت و بازنشستگی قابل طرح تشخیص و در ماهیت نیز با توجه به حکم تبصره بند 5 ماده 2 قانون تأمین اجتماعی و ماده 35 و تبصره 3 ماده 36 قانون کار که مزایای رفاهی و انگیزشی را جزء مزد ثابت و مبنا و مستمر محسوب ننموده و شمول کسر حق بیمه از آنها و احتساب در پاداش پایان خدمت و بازنشستگی نیز به تبع آن صورت نمی گیرد و ایضاً مستفاد از آراء وحدت رویه 1743-1744 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در مقام بیان رفع تعارض مبنی بر غیر الزام آور بودن پرداخت مزایای رفاهی و انگیزشی برای کارفرما و آراء 234-17/3/1388 و 2033-9/11/1397 هیأت عمومی مقرره مورد شکایت (بند 4-7 بخشنامه شماره 100/50/16610/96 مورخ 26/2/1396 وزارت نیرو) که در انطباق با آنها صادر گردیده مغایر قانون و قابل ابطال نمی باشد. این رای به استناد بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رئیس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است./ت
مرتبط با
ماده ۲
مواد مرتبطِ دیگری هست؟
اگر این سند به مادهای از قانون مربوط است که بالا نیامده، شمارهٔ ماده را بنویسید. کارشناس بررسی میکند و پس از تأیید زیرِ همان ماده نمایش داده میشود.