آیین نامه ضوابط و نحوه اعمال ماده ۴۰ قانون تأمین اجتماعی در مورد اشخاص حقوقی که دفاتر قانونی ارائه نمیدهند (۱۳۷۸/۰۴/۰۵)
بررسی لحظهای بهروزرسانی، ویژهٔ کاربران ثبتنامشده
ماده۱- اشخاص حقوقی که از ارائه دفاتر قانونی به
سازمان خودداری و در تمام یا برخی از ماه های هر سال مالی صورت مزد و حقوق و حق
بیمه کارکنان خود را به سازمان ارسال و پرداخت نکرده باشند مشمول اعمال ماده ۴۰
قانون منحصراً برای سال مالی و یا ماه های مذکور قرار می گیرند.
ماده۲- دستمزد کارکنان اشخاص حقوقی مذکور موجود در
حوزه های مالیاتی که براساس آن مالیات تکلیفی تعیین و دریافت گردیده است در هر سال
مالی مبنای محاسبه و مطالبه حق بیمه آنان به صورت علی الرأس قرار می گیرد.
تبصره- در مواردی که دستمزد مبنای پرداخت مالیات
تکلیفی در حوزه مالیاتی موجود نباشد و یا امکان دسترسی به آن وجود نداشته باشد،
هزینه های حقوق و دستمزد و سایر هزینه های مرتبط با آنها مندرج در اظهارنامه
مالیاتی شخص حقوقی موجود در حوزه مالیاتی مربوط به سال مالی مورد نظر، مبنای
محاسبه و مطالبه حق بیمه به صورت علی الرأس قرار می گیرد.
ماده۳- در کلیه مواردی که امکان دسترسی به هزینه های
دستمزد از طرق مندرج در ماده ۲ و تبصره آن میسر نگردد، سازمان تأمین اجتماعی مجاز
است با بررسیهای کارشناسی و با در نظر گرفتن پروانه بهره برداری کارگاه، تعداد
کارکنان آن در سال یا ماه هایی که صورت مزد و حقوق و حق بیمه ارسال و پرداخت نموده است و عنداللزوم با استفاده از تعداد
کارکنان شاغل در فعالیتهای مشابه، تعداد کارکنان شخص حقوقی را تعیین نماید. در این
حالت دستمزد مبنای محاسبه حق بیمه به صورت علی الرأس از رابطه زیر به دست میآید.
«جمع
حداقل و حداکثر دستمزد ماهانه مشمول کسر حق بیمه زمان محاسبه ضربدر ۲، نتیجه آن
تقسیم بر سه سپس ضربدر تعداد کارکنان برآورد شده و تعداد ماه های مورد نظر سال
مالی».
ماده۴- این آیین نامه مشتمل بر ۴ ماده و یک تبصره در
دویست و نود و نهمین جلسه شورای عالی تأمین اجتماعی مورخ ۵/۴/۱۳۷۸ به تصویب رسید.
مواد مرتبطِ دیگری هست؟
اگر این سند به مادهای از قانون مربوط است که بالا نیامده، شمارهٔ ماده را بنویسید. کارشناس بررسی میکند و پس از تأیید زیرِ همان ماده نمایش داده میشود.