آیین نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی (۱۳۸۶/۱۲/۲۸)
بررسی لحظهای بهروزرسانی، ویژهٔ کاربران ثبتنامشده
فصل اول: کلیات
ماده ۱- سازمان تأمین اجتماعی: در اجرای قانون فهرست
نهادها و مؤسسات عمومی غیردولتی مصوب سال ۱۳۷۳ در عداد مؤسسات و نهادهای عمومی
غیردولتی است در این آیین نامه به اختصار «سازمان» و شورای عالی تأمین اجتماعی
«شورای عالی» نامیده میشود.
ماده ۲ـ استخدام: پذیرفتن شخص حقیقی جهت خدمت در
سازمان طبق ضوابط و مقررات این آیین نامه که شامل دو حالت زیر میباشد:
الف) استخدام ثابت: پذیرفتن شخص حقیقی جهت انجام خدمت مستمرتمام وقت که به موجب حکم
رسمی در یکی از پستهای سازمانی منصوب میگردد.
ب) استخدام
موقت: پذیرفتن شخص حقیقی جهت انجام خدمت غیرمستمرتمام وقت برای مدت معین که به
موجب حکم قراردادی در یکی از پستهای سازمانی منصوب میگردد.
تبصره- کارکنان موقت به جز محدودیت مدت
استخدام، از هر لحاظ مشمول مقررات این آیین نامه میباشند. مفاد و مدت قرارداد،
تمدید یا فسخ آن در مورد کارکنان مزبور طبق ضوابطی است که به تصویب هیأت مدیره
خواهد رسید. (مطابق بند ۴ مصوبه مورخ ۰۸/۰۹/۱۳۹۰ هیأت امناء، عنوان «موقت» به
«پیمانی» تغییر مییابد.)
ماده ۳- حکم: دستور کتبی مقامات صلاحیتدار سازمان است
که با رعایت مفاد این آیین نامه و سایر مقررات مربوط صادر شده باشد که مشتمل بر دو
حالت رسمی و قراردادی میباشد.
ماده ۴- خدمت: اشتغال به کاری است که کارکنان به موجب
حکم رسمی یا قرارداد مکلف به انجام آن میباشند.
ماده ۵- ساختار سازمانی: بیانگر روابط متقابل که شامل
تعیین نقشها، روابط بین افراد، فعالیتها، سلسله مراتب، اهداف و سایر ویژگیهای
سازمان در قالب تشکیلات و نمودار تشکیلاتی میباشد:
الف) تشکیلات: نمایانگر مجموعه سیستمها و روشها، رویه های انجام کار، تعیین حدود وظایف،
شرح وظایف در قالب پستهای سازمانی با رعایت ضوابط سازماندهی میباشد که به تأیید
هیأت مدیره خواهد رسید.
ب) نمودار سازمانی: بیانگر ترکیب رسمی سازمان مبتنی بر تشکیلات سازمان که متضمن
روابط، حدود اختیارات، سلسله مراتب و سطوح فرماندهی و تقسیم و توزیع وظایف میان
واحدها جهت انجام امور سازمان میباشد.
تبصره- ضوابط کلی ساختار و نمودار کلان سازمان به
پیشنهاد هیأت مدیره و تصویب شورای عالی و تشکیلات تفضیلی و شرح وظایف به تصویب
هیأت مدیره خواهد رسید.(به نظر میرسد به
جای واژه «تفصیلی» به اشتباه «تفضیلی» قید شده است.)
ماده ۶- پست سازمانی: جایگاهی در تشکیلات تفصیلی برای تصدی کارکنان جهت
انجام وظایف و مسئولیتهای مشخص میباشد.
ماده ۷- شغل: مجموعهای از وظایف و مسئولیتهای مرتبط و
مشخص است که به عنوان کار واحد شناخته شده باشد.
ماده ۸- ارتقاء: ارجاع پست سازمانی یا سطح شغلی بالاتر
به کارکنان براساس ضوابط طرح طبقهبندی و ارزشیابی مشاغل.
ماده ۹- انتصاب: گماردن کارکنان در پست سازمانی طبق ضوابط
مصوب هیأت مدیره.
ماده ۱۰- تنزل: ارجاع پست سازمانی یا سطح شغلی پایینتر
به کارکنان براساس ضوابط طرح طبقهبندی و ارزشیابی مشاغل.
ماده ۱۱- انتقال: جابجایی محل خدمت کارکنان با صدور حکم
رسمی به شرح ذیل در صورت تأیید شورای موضوع ماده ۱۳ مجاز است:
- انتقال
داخل سازمان: جابجایی محل خدمت کارکنان با صدور حکم رسمی در واحدهای سازمانی.
- انتقال
به خارج از سازمان و بالعکس: جابجایی محل خدمت کارکنان تا سطح کارشناسی همراه با
قطع دائم رابطه اداری استخدامی با سازمان به منظور اشتغال در سایر مؤسسات، دستگاه
های دولتی یا نهادهای عمومی غیردولتی و بالعکس با رعایت مقررات موضوعه.
ماده ۱۲- مأموریت: عبارت است از محول شدن وظیفهای موقت
یا اعزام برای مدت مشخص به خارج از محل خدمت اصلی جهت انجام وظیفه با رعایت مقررات
مربوطه یا اعزام به وزارتخانه ها، مؤسسات و شرکتهای دولتی، نهادهای انقلاب اسلامی
و مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی و بالعکس یا برای طی دوره های آموزشی مقرر در
این آیین نامه.
تبصره ۱- با کارکنانی که به سازمان مأمور شده یا میشوند
در مدت مأموریت طبق مقررات این آیین نامه رفتار خواهد شد. لکن چنانچه به موجب
احکام کارگزینی، حقوق و فوق العاده های آنان در دستگاه متبوع کمتر از حقوق و فوق
العاده های تعیین شده در سازمان باشد، مابه التفاوت مربوط به آن پرداخت خواهد شد.
تبصره ۲- سازمان میتواند کارکنان خود را به مؤسسات و
شرکتهای تابعه مأمور نماید. مدت مأموریت اینگونه کارکنان جزء سوابق خدمت آنان در
سازمان محسوب میگردد.
تبصره۳- انتقال کارکنان از شرکتهای تابعه صندوق به
ستاد صندوق، ادارات کل و مدیریتهای درمان ممنوع است، ولیکن مأموریت کارکنان مزبور
به واحدهای مورد اشاره پس از تصویب هیأت مدیره در مقاطع حداکثر یک ساله مجاز و
قابل تمدید می باشد. محل پرداخت حقوق و مزایای مأمورین (اعم از مستمر، غیر مستمر،
سنوات، حق بیمه و...) حسب توافق واحدهای مبدا و مقصد در بدو مأموریت مشخص خواهد شد.
(الحاقی مصوب ۰۸/۰۹/۱۳۹۰ هیأت امناء)
ماده ۱۳- هیأت مدیره میتواند به منظور نظارت بر حسن
اجرای مقررات این آیین نامه و پیشنهادات اصلاحی و تهیه و تدوین آیین نامه و
دستورالعملهای مورد نیاز شورایی تحت عنوان «شورای برنامهریزی اداری و استخدامی»
متشکل از افراد ذیل تشکیل دهند:
- معاونت
اداری و مالی عضو و رییس شورا
- مدیرکل
بودجه و تشکیلات عضو شورا
- مدیرکل
امور اداری عضو شورا
- ۲ نفر
کارشناس متخصص از حوزه مربوطه به انتخاب رئیس شورا
- دبیر
شورا توسط رییس شورا تعیین میگردد. پیشنهادات شورا پس از تأیید و تصویب هیأت مدیره
عملیاتی خواهد شد.
فصل دوم- شرایط ورود به خدمت و انتصابات
ماده ۱۴- ورود به خدمت افراد در سازمان از طریق آزمون
کتبی و مصاحبه، گزینش و براساس اصل شایستگی صورت میگیرد. ضوابط برگزاری آزمون و
گزینش به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.
تبصره- ورود به خدمت افراد در مشاغل یا مناطق خاص با
تصویب هیأت مدیره از طریق مصاحبه و گزینش صورت خواهد پذیرفت.
ماده ۱۵- شرایط ورود به خدمت برای افراد در سازمان به
شرح زیر است:
الف)
تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
ب)
اعتقاد به نظام جمهوری اسلامی ایران و دین مبین اسلام یا یکی از ادیان مصرح در
قانون اساسی.
پ) دارا
بودن حداقل ۲۰ و حداکثر ۳۵ سال تمام. در مورد مشاغل یا مناطق خاص با تصویب هیأت
مدیره حداکثر سن ۴۰ سال میباشد.
ت) دارا بودن
تحصیلات و دانش تخصصی و تواناییهای لازم برای انجام وظایف و مسئولیتهای شغل مورد
نظر.
ث) دارا
بودن برگ پایان خدمت زیر پرچم (دوره ضرورت) یا معافیت دائم برای مردان.
ج) داشتن
سلامت جسمی و روانی و عدم اعتیاد به مواد مخدر.
چ)
نداشتن سابقه محکومیت جزایی موثر.
ماده ۱۶- استخدام افرادی که در اجرای قانون رسیدگی به
تخلفات اداری یا آراء قانونی مراجع ذی صلاح به مجازاتهای اخراج، بازنشستگی،
بازخرید خدمت و انفصال دائم از خدمات دولتی محکوم شده اند ممنوع است.
ماده ۱۷- فردی که به استخدام دائم پذیرفته میشود حداقل
۶ ماه و حداکثر ۲ سال به طور آزمایشی خدمت خواهد نمود و در صورتی که نحوه کار و
رفتار وی رضایت بخش باشد حکم استخدام قطعی وی صادر خواهد شد.
ماده ۱۸- مستخدم در مدت خدمت آزمایشی مشمول کلیه مقررات
مربوط به کارکنان ثابت به استثنای موارد زیر میباشد:
الف)
انتقال و مأموریت به وزارتخانه ها، مؤسسات و شرکتهای دولتی، نهادهای انقلاب اسلامی
و مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی.
ب)
استفاده از مرخصی بدون حقوق و خدمت نیمه وقت بانوان.
پ) تغییر
شغل.
ث) اعزام
به مأموریتهای آموزشی بلند مدت که منجر به اخذ مدرک تحصیلی گردد.
تبصره- کارکنان آزمایشی موظفند دوره های آموزشی بدو
خدمت که در نظام آموزشی سازمان پیشبینی شده است را حداکثر تا پایان دوره آزمایشی
با موفقیت طی نمایند در غیر این صورت از خدمت برکنار خواهند شد، چنانچه امکان
برگزاری دوره آموزشی بنا به دلایلی میسر نگردد سازمان موظف است دوره آموزشی مربوطه
را تا قبل از ارتقاء بعدی کارکنان موصوف برگزار نماید.
ماده ۱۹- فردی که در دوره خدمت آزمایشی برای استخدام
ثابت مناسب تشخیص داده نشود بدون هیچ گونه تعهد و قید و شرط از خدمت سازمان برکنار
خواهد شد. در این حالت حقوق و فوق العاده های مرخصی استحقاقی استفاده نشده به وی
پرداخت خواهد شد.
ماده ۲۰- سازمان میتواند انجام بخشی از خدمات مورد نیاز
خود را به صورت خرید خدمت به اشخاص حقیقی یا حقوقی (در چارچوب اساسنامه و آیین نامه
معاملاتی سازمان) واگذار نماید و با انعقاد قرارداد حق الزحمه کاری، مقاطعه کاری،
کارشناسی مشاورهای و ساعتی از خدمات افراد متخصص یا مؤسسات و شرکتهای تخصصی استفاده
نماید. این نوع خدمت مشمول ضوابط این آیین نامه نبوده و سازمان هیچ گونه تعهد و
رابطه استخدامی با این افراد نخواهد داشت و به جز بهای خدمات آنان در چارچوب
قرارداد منعقده مزایای دیگری تعلق نمیگیرد. دستورالعمل و میزان پرداخت به تصویب
هیأت مدیره خواهد رسید.
تبصره- وظایف خدمات پشتیبانی با تصویب هیأت مدیره از
طریق عقد قرارداد مشخص با یکی از مؤسسات یا شرکتهای رسمی و معتبر انجام میگیرد.
فصل سوم ـ وضع استخدامی کارکنان
ماده 21- 00
الف) اشتغال: وضع کارکنانی است که مشغول انجام وظایف مربوط به پست سازمانی مورد تصدی
میباشند.
ب) آزمایشی: وضع کارکنانی است که آزمون یا مصاحبه سازمان را با موفقیت طی نموده است و
قبل از صدور حکم قطعی، در حال گذراندن دوره آزمایشی میباشند.
پ) کارآموزی یا آموزش: وضع کارکنانی است که برای مدت معینی مشغول طی دوره کارآموزی یا
آموزشی برای احراز آمادگی جهت انجام خدمت باشند.
ت) مأموریت: وضع کارکنانی است که به طور موقت از طرف سازمان جهت کارآموزی یا خدمت به
واحد یا سایر مؤسسات اعزام شده باشند.
ث) مأموریت آموزشی: وضع کارکنانی است که جهت آموزش به یکی از مراکز آموزشی داخل یا
خارج از کشور اعزام شده باشند.
ج) مرخصی: وضع کارکنانی است که از مرخصی استحقاقی یا بدون حقوق و سایر مواردی که در
این آیین نامه قید شده است، استفاده نمایند.
چ) معذوریت: وضع کارکنانی است که در صورت بیماری یا زایمان از مرخصی استعلاجی حسب
مورد استفاده نمایند.
ح) بازنشستگی: وضع کارکنانی است که طبق ضوابط و مقررات قانونی و به موجب حکم رسمی
بازنشسته گردیده و از مستمری بازنشستگی استفاده مینمایند.
خ) ازکارافتادگی: وضع کارکنانی است که بنا به تشخیص پزشک معالج و تأیید کمیسیون پزشکی
مربوط توانایی کارکردن را از دست داده و طبق مقررات ازکارافتاده گردیدهاند و از
مستمری ازکارافتادگی استفاده مینمایند.
د) انفصال دائم: وضع کارکنانی است که به موجب احکام دادگاه و آراء قانونی مراجع
ذیصلاح اصالتاً و تبعاً از خدمت سازمان محروم میگردند.
ذ) انفصال موقت: وضع کارکنانی است که به موجب احکام دادگاه یا آراء قانونی مراجع
ذیصلاح اصالتاً و تبعاً برای مدت معین از اشتغال در سازمان محروم میگردند.
ر) تعلیق: وضع کارکنانی است که طبق حکم مقامات صلاحیتدار تا تعیین تکلیف وی به موجب
احکام دادگاه و آراء مراجع قانونی ذیصلاح به طور موقت از ادامه خدمت در سازمان و
مؤسسات تابعه محروم شده باشند.
ز) بازخریدی: وضع کارکنانی است که طبق مقررات این آیین نامه رابطه خدمتشان با سازمان
قطع و سوابق خدمت آنان بازخرید میگردد.
ژ) استعفاء: وضع کارکنانی است که به درخواست خود از ادامه خدمت در سازمان معاف
میگردند.
س) اخراج: وضع کارکنانی است که در اجرای احکام هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری یا
آراء قانونی مراجع ذی صلاح به خدمت آنان در سازمان به طور دائم خاتمه داده شود.
ش) غیبت
موجه: وضع کارکنانی است که به عللی خارج از حدود قدرت و اختیار خود نتوانند در محل
خدمت حاضر شوند و موجه بودن عذر آنان برای سازمان محرز گردد.
ص) غیبت
غیرموجه: وضع کارکنانی است که بدون مجوز یا ارائه عذر موجه در محل خدمت خود حاضر
نگردند.
ض) قطع
موقت خدمت: وضع کارکنانی است که به موجب مفاد این آیین نامه در یکی از حالات زیر
برای مدتی مشخص در سازمان به کار اشتغال نداشته باشند:
- انتخاب
به نمایندگی مجلس شورای اسلامی، انتصاب به مقامات براساس مقررات موضوعه.
- پس از
اخذ مدرک تحصیلی بالاتر از بدو استخدام مشمول خدمات قانونی پزشکان و پیراپزشکان
باشد.
ط) آمادگی به خدمت: وضع کارکنانی است که طبق مفاد این آیین نامه به شرح زیر در انتظار
تعیین تکلیف و ارجاع وظیفه میباشند:
۱- حذف
پست سازمانی.
۲- فقدان
پست سازمانی با شرایط مستخدم.
۳- عدم
رضایت مستخدم به هنگام ارجاع شغلی در سطح پایینتر.
۴-
مواردی که هر یک از کارکنان به هر دلیل در خدمت سازمان نبوده و پس از مراجعت، پست
بلاتصدی مناسبی برای ارجاع به آنان وجود نداشته باشد.
ماده ۲۲- کارکنان ثابتی که در حالت قطع موقت خدمت به سر
میبرند، پس از اتمام دوران قطع خدمت و اعلام آمادگی جهت ادامه خدمت در سازمان به
یکی از پستهای سازمانی که واجد شرایط باشد منصوب میگردند و هرگاه پست سازمانی
بلاتصدی مناسب موجود نباشد، آماده به خدمت خواهند شد.
ماده ۲۳- استفاده از کارکنان آماده به خدمت در پست هایی
که ایجاد میشود یا بدون متصدی است مشروط به آن است که پستهای مزبور از لحاظ رسته،
سطح شغلی و شرایط احراز یا سایر عوامل موثر در انتصاب متناسب با شرایط هر یک از
کارکنان و از نظر سلسله مراتب اداری حداقل همتراز آخرین پست مورد تصدی کارکنان
مزبور باشد مجاز است.
ماده ۲۴- در صورتی که پست سازمانی بلاتصدی براساس شرایط
ماده (۲۳) برای ارجاع به کارکنان آماده به خدمت موجود نباشد، ارجاع پست در سطح
پایینتر موکول به رضایت کارکنان ذیربط خواهد بود، در غیر این صورت برابر ماده (۲۶)
این آیین نامه با آنان رفتار خواهد شد.
تبصره- سازمان میتواند در طول دوران آمادگی به خدمت
بنا به تقاضای کارکنان در صورتی که شرایط بازنشستگی را داشته باشند، بازنشسته و در
غیر این صورت بازخرید نماید.
ماده ۲۵- حقوق کارکنان آماده به خدمت بدون فوق العاده
پرداخت خواهد شد لکن در هر مورد کمتر از میزان حداقل حقوق تعیین شده در مورد
کارکنان شاغل نخواهد بود.
ماده ۲۶- حداکثر مدت آمادگی به خدمت یک سال است و در
صورتی که کارکنان تا پایان مهلت مذکور اشتغال مجدد نیابند در صورت داشتن شرایط
بازنشستگی، بازنشسته و در غیر این صورت سوابق خدمتی آنان براساس ضوابط این آیین نامه
بازخرید میگردد.
ماده ۲۷- سازمان نمیتواند به جز حکم مراجع ذی صلاح
کارکنان ثابت را از پست سازمانی آنان برکنار کند مگر آن که بلافاصله به پست
سازمانی دیگری منصوب نماید.
فصل چهارم- ارزشیابی و بهسازی نیروی انسانی
ماده ٢۹- سازمان میتواند جهت بالا بردن سطح تخصص و مهارتهای فنی، حرفهای،
مدیریتی، معلومات عمومی کارکنان و افزایش کارآیی آنان برنامه های آموزشی و
کارآموزی تنظیم و رأساً و یا از طریق مؤسسات و مراکز آموزشی ذی صلاح به مورد اجرا
گذارد:
الف)
آموزش پودمانی
ب)
آموزشهای عمومی
ج)
آموزشهای بهبود مدیریت
تبصره ۱- آموزش یا کارآموزی موضوع این ماده مأموریت
آموزشی تلقی میگردد.
تبصره ۲- اعزام کارکنان موقت جهت طی دوره های آموزشی در
خارج از کشور ممنوع است.
ماده ۲۸- سازمان مکلف است حداقل یک بار در سال عملکرد و
استعداد کارکنان را از نظر بازدهی، لیاقت و شایستگی براساس عملکرد، تلاش و رفتار
(شغلیـ اخلاقی)، تعهد و احساس مسئولیت و کاردانی در جهت افزایش کارایی و توسعه
دانش از طریق به کارگیری معیارهای مرتبط با شغل، عینی، قابل سنجش با استفاده از
منابع ارزشیابی متعدد از طریق ایجاد ارتباط بین نظام ارزشیابی در زمینه های
آموزشی، بهسازی و تشویق و تعیین مسیر شغلی کارکنان (انتصاب، ارتقاء، تغییر شغل و
ادامه خدمت در پستهای مدیریت) با توجه به ضوابط و سازوکارهایی که به تصویب هیأت
مدیره خواهد رسید، ارزیابی نماید.
ماده ۳۰- اعطای مأموریت آموزشی کوتاه مدت در داخل و
خارج از کشور با رعایت شرایط زیر امکانپذیر است:
الف)
مرتبط بودن دوره آموزشی با وضعیت شغلی حسب نیاز سازمان.
ب) اخذ
تعهد خدمت و تضمین لازم از کارکنان.
تبصره ۱- اعطای ماموریت آموزشی خارج از کشور موکول به
آن است که انجام دوره آموزشی در داخل کشور امکان پذیر نباشد.
تبصره ۲- ضوابط پرداخت ماموریت آموزشی داخل و خارج از
کشور توسط شورا (موضوع ماده ۱۳) تعیین خواهد شد.
ماده ۳۱- نظامنامه آموزشی سازمان:
شامل دستورالعملهای مربوط به اهداف، نیازهای آموزشی کارکنان، کمیت و کیفیت آموزش
از باب اجرایی و محتوایی در داخل و خارج از کشور، چگونگی اعطای تسهیلات آموزشی با
عنایت به آموزشهای مورد نیاز مشاغل سازمان، نحوه اجرای برنامه های آموزشی و
کارآموزی و سایر موارد مربوطه حسب ضوابطی که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید،
میباشد.
فصل پنجم- طبقه بندی و ارزشیابی مشاغل و نظام پرداخت
ماده ٣۶- رتبه بندی مشاغل سازمان در ۵ دسته پایه، مقدماتی، ارشد، خبره و عالی
طبقهبندی میگردد. ارتقای رتبه براساس ارزشیابی کمی و کیفی عملکرد شاغل در شغل مورد
تصدی میباشد.
ماده ۳۲- طرح طبقه بندی مشاغل شامل رسته ها، رشته های
شغلی، سطوح و مراتب مختلف شغلی می باشد.
تبصره ۱- رسته شامل مجموعه رشته های شغلی است که از لحاظ
وظایف و مسئولیتها، وابستگی و تجانس مشابهتهای نزدیک داشته و حرفهای خاص را تشکیل
میدهد.
تبصره ۲- رشته شغلی شرح کلی از وظایف و مسئولیتها و خصوصیات کلی پستهایی
است که در آن تخصیص مییابد. هر رشته شغلی حاوی عنوان، شماره، تاریخ تصویب، امتیاز
شغل، نمونه وظایف و مسئولیتها، عوامل اثرگذار، شرایط احراز و پستهای قابل تخصیص در
آن میباشد.
تبصره ۳- رتبه شغلی براساس گسترش افقی وظایف و
مسئولیتهای مشاغل و سنوات خدمت کارکنان تعیین میگردد.
تبصره ۴- شرایط احراز مهارتها و تحصیلات لازم برای انجام وظایف و
مسئولیتهای مرتبط با رشته شغلی میباشد.
تبصره ۵- عوامل اصلی ارزشیابی مشاغل سازمان عبارتست از
مجموع «عوامل فردی» و «عوامل شغلی» برابر طرح طبقه بندی و ارزشیابی مشاغل سازمان.
تبصره ۶- کارکنان سازمان در طول خدمت و در صورت رضایتبخش
بودن خدمات آنان و ارزشیابی عملکرد در صورت واجد شرایط بودن میتوانند به رتبه های
شغلی بالاتر ارتقاء یابند.
تبصره ۷- در صورت تغییر شغل هر یک از کارکنان طبق ضوابط
مربوط امتیاز شغل جدید تخصیص داده میشود لکن رتبه کارکنان مزبور تغییر نخواهد یافت.
تبصره ۸- دستورالعمل اجرایی طرح طبقهبندی مشاغل کارکنان
به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.
ماده ۳۳- مبنای پرداخت حقوق و مزایای کارکنان عبارتست
از حاصل ضرب مجموع امتیازات حاصل از عوامل ارزشیابی شغل و شاغل، رتبه و سایر
ویژگیهای مذکور در مواد آتی در ضریب ریالی در چارچوب ضوابط و مقررات مربوط به
ارزشیابی مشاغل که به صورت ماهیانه قابل پرداخت است،خواهد بود.
تبصره ۱- ضریب ریالی حقوق کارکنان مطابق سیاستهای سازمان
هر سال متناسب با افزایش هزینه زندگی و ضریب حقوق کارکنان دولت، توسط شورا تعیین
میگردد. در سال اول اجرای این آیین نامه ضریب مزبور (۵۰۰) میباشد.
تبصره ۲- عوامل اصلی خصوصیات شغلی نظیر اهمیت و پیچیدگی
وظایف و مسئولیتها، ویژگیهای شغلی، خطرات ناشی از شغل که مجموعاً ۵۷درصد از امتیاز
کل عوامل ارزشیابی شغل و شاغل معادل حداکثر ۹۰۰۰ امتیاز به آن اختصاص یافته است،
که حداقل امتیاز مکتسبه از عوامل مزبور ۲۰۰۰ میباشد.
تبصره ۳- کلیه شاغلین براساس عواملی نظیر تحصیلات، دوره
های آموزشی، سنوات خدمت ارزشیابی میشوند که مجموعآ ۴۳درصد امتیاز کل عوامل
ارزشیابی شغل و شاغل معادل حداکثر ۶۷۵۰ امتیاز به آن اختصاص یافته است، که حداقل
امتیاز مکتسبه از عوامل مزبور ۱۵۰۰ میباشد.
تبصره ۴- مبالغ پرداختی ناشی از امتیازات متعلقه حسب
تبصره ۲ و تبصره ۳ ماده ۳۳، ماده ۳۴، و تبصره ۱- و ۲ ماده ۳۴، ماده ۳۸، ماده ۴۱،
ماده ۴۲ حقوق و مزایای مستمر (حقوق ثابت) تلقی میگردند.
تبصره ۵- حداکثر سقف حقوق و مزایای مستمر نباید از ۷
برابر حداقل حقوق و مزایای مستمر تجاوز کند.
ماده ۳۴- عوامل اثرگذار نظیر تلاش و ایثار در حفظ کیان
نظام جمهوری اسلامی (ایثارگری و حضور در مناطق جنگی به هنگام خدمت در سازمان در
زمان جنگ)، دریافت نشان لیاقت، احراز مقام نمونه و دریافت احکام تقدیر، خلاقیت و
ابتکار در بهبود شرایط و وضعیت سازمان و کشور، حق منزلت شغلی و اندیشمندی برای
شاغل که صرفاً در صورت دارا بودن شاغل از عوامل مزبور امتیاز مربوطه، مشابه بخش
عمومی در حقوق وی لحاظ می گردد.
تبصره ۱- معادل ریالی کلیه امتیازات اعطا شده به
ایثارگران سازمان مشابه با کارکنان ایثارگر در بخش عمومی براساس مقررات و آیین
نامهای که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید به صورت فوق العاده پرداخت خواهد شد
مشروط بر این که براساس مقررات این آیین نامه امتیازی مشابه اعطا نشده باشد.
تبصره ۲- به کارکنان و بازنشستگانی که در زمان جنگ در
مناطق جنگ زده مشغول خدمت اداری بودهاند مطابق بخش عمومی امتیاز مربوطه لحاظ و
معادل ریالی منظور خواهد شد.
ماده ۳۵- معرفی و تعریف کلی عوامل ارزشیابی، تعیین نسبت
ارزشی اجزاء کلیه عوامل نسبت به عوامل اصلی فردی و شغلی، تعیین و تخصیص امتیاز به
عوامل اصلی و فرعی و تعیین درجات و تخصیص امتیاز به آنها و سایر عوامل اصلی در طرح
طبقه بندی و ارزشیابی مشاغل که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید، لحاظ میگردد.
ماده ۳۷- به کارکنانی که در شرایط غیرمتعارف محیط کار
انجام وظیفه مینمایند فوق العاده سختی شرایط محیط کار قابل پرداخت میباشد، حداکثر
میزان فوق العاده مذکور از پنجاه درصد امتیاز عوامل شغل در ضریب ریالی مربوط تجاوز
نخواهد کرد.
ماده ۳۸- فوق العاده ویژه با توجه به عواملی از قبیل
ریسکپذیری و تأثیر فعالیت در افزایش منابع درآمدی سازمان و کاهش مصارف به میزان
حداکثر ۵۰درصد مجموع امتیازات عوامل حقوق ثابت و فوق العاده های مستمر قابل پرداخت
است.
ماده ۳۹- سازمان میتواند به منظور جذب و نگهداری
نیروهای متخصص برای مشاغل و یا مناطق خاص فوق العاده انگیزش خدمت تا ۱۰۵۰ امتیاز
تا سطح کاردانی، تا ۲۲۵۰ امتیاز تا سطح کارشناسی و بالاتر تا ۳۰۰۰ امتیاز پرداخت
نماید.
ماده ۴۰- سازمان میتواند به منظور جبران خدمت متصدیان
مشاغل مدیریت و سرپرستی در ارتباط با وظایف و مسئولیت مدیران و سرپرستان که شامل
برنامهریزی، سازماندهی، کنترل و نظارت، هدایت، آموزش و جلب مشارکت کارکنان و نیز
ارزشیابی عملکرد افراد تحت سرپرستی «فوق العاده جذب مدیریت» پرداخت نماید، حداقل فوق
العاده مذکور ۷۵۰ امتیاز و حداکثر آن ۷۵۰۰ امتیاز میباشد.
ماده ۴۱- کارکنانی که حقوق آنان با این آیین نامه تطبیق
داده میشود هر سال سابقه خدمت آنان جزء سنوات قابل قبول منظور شده و از امتیاز
مربوطه برخوردار خواهند گردید، خدمت کمتر از یک سال به تناسب ماه های کارکرد ملاک
محاسبه خواهد بود.
ماده ۴۲- در صورتی که کارکنان در ساعات غیراداری و برای
انجام وظایف محوله حسب دستور مقام مافوق انجام وظیفه نمایند فوق العاده اضافه کاری
براساس سازوکار پیشبینی شده برای کارکنان دولت در ازای هر ساعت کار اضافی دریافت
خواهند نمود.
تبصره- دستورالعمل پرداخت اضافه کاری به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.
ماده ۴۳- سازمان میتواند فوق العاده ها و کمک هزینه هایی
مشابه با بخش عمومی براساس ضوابط و دستورالعملهایی که به تصویب هیأت مدیره خواهد
رسید پرداخت نماید:
الف) فوق
العاده محل خدمت: به کارکنانی که محل جغرافیایی خدمت آنان از شهرستان محل استخدام
به شهرستان دیگر تغییر مییابد.
ب) فوق
العاده بدی آب و هوا و مناطق توسعه نیافته: به کارکنانی که در نقاط بد آب و هوا و
توسعه نیافته یا کمتر توسعه یافته خدمت مینمایند.
پ) فوق
العاده خارج از کشور: به کارکنانی که به خارج از کشور به صورت مأمور سازمانی اعزام
میگردند.
ت) فوق
العاده نوبت کاری، شیفت و کشیک: به کارکنانی که به صورت نوبتی و یا شیفتی و یا
کشیک اشتغال دارند.
ث) فوق
العاده روزانه: به کارکنانی که به خارج از محل خدمت به طور موقت اعزام میشوند.
ج) هزینه سفر و نقل و مکان: به کارکنانی که بنا به
انتقال محل جغرافیایی آنان از شهرستانی به شهرستان دیگر تغییر مییابد.
چ) فوق العاده بهرهوری: سازمان میتواند حداکثر تا ٢٥درصد
از محل صرفه جویی بودجه سالانه خود به برخی از کارکنان خود براساس ضوابط مصوب هیأت
مدیره فوق العاده بهرهوری پرداخت نماید.
ح) فوق العاده کارایی: سازمان میتواند حداکثر، ٢٥درصد از
حقوق ثابت را به ٧٠درصد از کارکنان براساس عواملی نظیر رضایت ارباب رجوع، رشد و
ارتقای اثر بخشی و سرعت در انجام کار و ارزشیابی عملکرد به عنوان فوق العاده
کارایی که ضوابط آن توسط هیأت مدیره تعیین میشود، پرداخت نماید.
خ) هزینه ایاب و ذهاب: به کارکنانی که در داخل محدوده
شهری بدون استفاده از وسیله نقلیه سازمان به مأموریت اعزام میگردند.
د) کمک هزینه عائلهمندی و اولاد: کارکنان مشمول فوق
العاده عائلهمندی و اولاد، مشابه با بخش عمومی پرداخت میگردد.
ذ) سازمان میتواند به منظور ایجاد انگیزه و افزایش
کارایی و بهرهمندی از فکر و اندیشه و خلاقیت کارکنان ذیربط سازوکار مناسب برای جلب
مشارکت کارکنان و اثرگذاری آنان در نظام تصمیمگیری حسب ضوابطی که به تصویب هیأت
مدیره می رسد پاداش پیشبینی و پرداخت نماید.
ماده ۴۴- سازمان میتواند کارکنانی را که خدمات برجسته
انجام دهند و یا لیاقت و شایستگی قابل توجهی در فعالیتهای خود ابراز نمایند. معادل
یک تا حداکثر دو ماه حقوق فوق العاده های مستمر در طول سال به عنوان پاداش پرداخت
نماید.
تبصره- ضوابط اجرایی این ماده به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.
ماده ۴۵- سازمان مکلف است با رعایت ضوابط قانون حفاظت
در برابر اشعه مصوب ۲۰/۱/۱۳۶۸ مجلس شورای اسلامی و اصلاحات بعدی در رابطه با
کارکنان ذیربط اقدام نماید.
ماده ۴۶- میزان عیدی پایان سال معادل بخش عمومی خواهد
بود.
فصل ششم- تکالیف عمومی کارکنان
ماده ٥۰- هر یک از کارکنان سازمان میتوانند کتباً با دو ماه اعلام قبلی از
خدمت استعفاء نمایند لکن تقاضای استعفای آنان در هیچ مورد رافع تعهدات آنان در
قبال مسئولیتهای محوله نخواهد بود. استعفاء از تاریخی تحقق مییابد که سازمان به
موجب حکم رسمی با آن موافقت کند. کارکنانی که تقاضای استعفاء ارائه نمودهاند
موظفند در مدت مقرر در این ماده در محل خدمت حاضر شوند و در پایان این مدت استعفای
آنان قبول شده تلقی میگردد.
تبصره ۱- در مواردی که استعفای هر یک از کارکنان موجب
وقفه در انجام وظایف مربوط به شغل مورد تصدی میشود، زمان موافقت با استعفاء
میتواند حداکثر شش ماه پس از تقاضای کارکنان باشد که در این صورت باید در فاصله دو
ماه موضوع این ماده کتباً به کارکنان ابلاغ گردد.
تبصره ۲- استعفای کارکنان در هیچ موردی رافع تعهدات
آنان در قبال مسئولیتهای زمان اشتغال نخواهد بود.
تبصره ۳- کارکنانی که تعهد خدمت به سازمان دارند قبل از
پایان دوره تعهد نمیتوانند استعفاء دهند مگر آن که هزینه تعهدات مربوط را به
سازمان پرداخت نموده و تسویه حساب نمایند.
ماده ٥۱- رسیدگی به تخلفات کارکنان سازمان طبق قانون رسیدگی به تخلفات
اداری مصوب سال ۱۳۷۲ مجلس شورای اسلامی و اصلاحات و الحاقات بعدی آن خواهد بود.
ماده ۴۷- کارکنان موظف به اجرای وظایف و تکالیف محوله
به نحو احسن در ساعات مقرر اداری و در محل خدمت تعیین شده از سوی سازمان بوده و
مکلفند در حفظ اسناد و مدارک اداری و امور محرمانه و اسرار سازمان کوشا باشند.
تبصره ۱- ساعات کار کارکنان ۴۴ ساعت در هفته میباشد.
ترتیب و تنظیم ساعت کار در طول هفته و نحوه حضور و غیاب کارکنان براساس
دستورالعملی است که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.
تبصره ۲- کارکنان موظفند در صورت نیاز سازمان در خارج
از ساعات کار اداری در محل خدمت حضور یافته و انجام وظیفه نمایند.
ماده ۴۸- کارکنان سازمان مکلف هستند در چارچوب قوانین،
مقررات و دستورالعملهای صادره دستورات مقام مافوق را در امور مربوط به وظایف محوله
اطاعت و اجرا نمایند. در صورتی که هر یک از کارکنان دستورات صادره را خلاف قوانین
و مقررات یا موازین حرفهای یا مصالح سازمان تشخیص دهند موظفند مراتب را کتباً با
ذکر دلیل به مقام صادر کننده دستور گزارش نمایند، هرگاه مقام مافوق اجرای دستور را
مجدداً و به صورت کتبی خواستار شد، کارکنان مکلف به انجام دستور میباشند و مسئولیت
ناشی از اجرای امر متوجه مقام دستور دهنده خواهد بود.
ماده ۴۹- اشتغال کارکنان سازمان در دستگاه های دولتی،
مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی ممنوع است.
تبصره- اشتغال تماموقت و پارهوقت کارکنان دستگاه های مندرج در این ماده
در سازمان مجاز است.
ماده ۵۲- به کارکنان مستعفی به ازاء هر سال خدمت قابل
قبول از لحاظ این آیین نامه معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مستمر و
همچنین حقوق و فوق العاده های ایام مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده پرداخت خواهد
شد.
ماده ۵۳- سازمان میتواند نسبت به بکارگیری بازنشستگان
متخصص با مدرک تحصیلی کارشناسی و بالاتر در موارد خدمات مشاورهای غیرمستمر، تدریس
و مشاوره های حقوقی با مجموع ساعات اشتغال حداکثر تا یک سوم ساعت اداری کارکنان
موظف اقدام نماید.
فصل هفتم- حقوق استخدامی کارکنان
ماده ۵۴- کارکنان سازمان در هر سال حق استفاده از سی
روز مرخصی استحقاقی به نسبت مدت خدمت را بدون احتساب ایام تعطیل با دریافت حقوق و فوق
العاده های مربوط خواهند داشت. نحوه استفاده یا ذخیره آن تابع مقررات این فصل
میباشد.
تبصره ۱- استفاده از مرخصی استحقاقی به صورت روزانه یا
ساعتی با تقاضای کتبی هر یک از کارکنان و موافقت مدیر یا سرپرست بلافصل قبل از
شروع مرخصی امکانپذیر است. در هر حال استفاده از مرخصی موکول به دارا بودن مرخصی
استحقاقی ذخیره شده میباشد.
تبصره ۲- کارکنان موظفند حداقل (۲/۱)
از مرخصی استحقاقی خود را در همان سال استفاده نمایند و چنانچه بخواهند میتوانند(۲/۱)
از آن را برای سالهای آینده ذخیره نمایند.
تبصره ۳- سازمان میتواند براساس تقاضای هر یک از
کارکنان هر پنج سال یک بار مرخصی ذخیره شده آنان را براساس آخرین حقوق و فوق العاده
های دریافتی مستمر مندرج در حکم کارگزینی پرداخت نماید.
ماده ۵۵- حداکثر مدتی که کارکنان در یک سال تقویمی
میتوانند از مرخصی همان سال و مرخصی ذخیره شده سالهای قبل استفاده نمایند جمعاً از
سه ماه تجاوز نخواهد کرد.
ماده ۵۶- وجوه مرخصیهای ذخیره شده کارکنانی که
بازنشسته، از کارافتاده کلی یا فوت میشوند یا رابطه استخدامی آنان به هر دلیل با
سازمان قطع میگردد بر مبنای آخرین حقوق و فوق العاده های مستمر مندرج در حکم
کارگزینی پرداخت خواهد شد.
ماده۵۷- کارکنان سازمان در صورت ابتلاء به بیماریهایی
که مانع از انجام خدمت آنان باشد به گواهی پزشک معالج و تأیید پزشک معتمد سازمان
میتوانند از مرخصی استعلاجی استفاده نمایند. در مورد مرخصیهای بیش از ۵ روز، تأیید
گواهیهای مزبور توسط کمیسیون پزشکی الزامی است.
تبصره ۱- در صورتی که کارکنان در حال استفاده از مرخصی
استحقاقی، بیمار شوند طبق مقررات ناظر بر مرخصی استعلاجی با آنان رفتار خواهد شد و
در این صورت مرخصی استحقاقی استفاده نشده وی لغو میگردد.
تبصره ۲- حداکثر مدت استفاده از مرخصی استعلاجی ۴ ماه
در هر سال خدمتی خواهد بود که در این مدت تمام حقوق و فوق العاده های مستمر مندرج
در آخرین حکم کارگزینی به کارکنان مزبور پرداخت میشود.
تبصره ۳- در صورت ابتلاء کارکنان به بیماری صعبالعلاج،
بیماری به سبب انجام وظیفه یا حادثه ناشی از کار که به مرخصی استعلاجی بیش از حد
مقرر در تبصره (۲) این ماده نیاز باشد برابر دستورالعملی که به تصویب هیأت مدیره
خواهد رسید، با وی رفتار خواهد شد.
ماده ۵۸- قانون ترویج تغذیه با شیرمادر و حمایت از
مادران در دوران شیردهی مصوب ۲۲/۶/۱۳۷۴ و اصلاحات بعدی آن و مقررات مربوط به
معذوریت زایمان مستخدمین رسمی دولت در مورد مشمولین این آیین نامه لازم الاجراء
میباشد.
ماده ۵۹- به ایام مرخصی استعلاجی و معذوریت زایمان مرخصی
استحقاقی تعلق میگیرد.
ماده ۶۰- کارکنان میتوانند با موافقت سازمان حداکثر از
(۳) سال از مرخصی بدون حقوق در طول خدمت، به شرط نداشتن مرخصی استحقاقی ذخیره شده
استفاده نمایند. برای انجام تحصیلات عالی در رشته مورد نیاز سازمان علاوه بر آن تا
(۲) سال دیگر قابل اعطاء است.
تبصره- اعطای مرخصی بدون حقوق به کارکنان ثابت زن که
همسر آنان به مأموریت خارج از کشور اعزام میشود براساس مقررات عمومی دولت و موافقت
سازمان بلامانع میباشد.
ماده ۶۱- حفظ پست سازمانی کارکنان در ایام مرخصی بدون
حقوق الزامی نیست و در صورتی که پس از پایان دوره مرخصی بدون حقوق پست سازمانی
مناسب جهت ارجاع به کارکنان مزبور موجود نباشد، آماده به خدمت خواهند گردید.
ماده ۶۲- خدمت نیمه وقت بانوان برابر مقررات عمومی دولت
و با موافقت سازمان بلامانع میباشد.
ماده ۶۳- کارکنان سازمان در انجام وظایف و مسئولیتهای
محوله در برابر شاکی یا شاکیان مورد حمایت قضایی میباشند و سازمان مکلف است به تقاضای
این قبیل کارکنان، برای دفاع از آنان با استفاده از کارشناسان حقوقی خود یا وکلای
دادگستری حمایت قضایی به عمل آورد.
فصل هشتم- بازنشستگی
ماده ۶۴- با کارکنان سازمان تأمین اجتماعی از لحاظ
ازکارافتادگی و فوت طبق مقررات تأمین اجتماعی و از لحاظ بازنشستگی مطابق این آیین نامه
به شرح زیر رفتار خواهد شد.
الف) سازمان می تواند کارکنان خود را با شرایط زیر بازنشسته نماید:
۱- داشتن
حداقل ۳۰ سال سابقه خدمت با ۵۰ سال سن.
۲- داشتن
حداقل ۲۰ سال سابقه خدمت و ۶۰ سال سن برای مردان و ۵۵ سال سن برای زنان با بیست
روز حقوق و درخواست کارمند.
۳- داشتن
حداقل ۲۵ سال سابقه خدمت برای زنان کارمند بدون شرط سنی با بیست و پنج روز حقوق با
درخواست کارمند.
ب) سازمان مکلف است کارکنان واجد شرایط زیر را رأساً بازنشسته نماید:
۱- داشتن
حداقل ۶۰ سال سن و ۳۰ سال سابقه خدمت.
۲- داشتن
حداقل ۶۵ سال سن و ۲۵ سال سابقه خدمت با بیست و پنج روز حقوق.
تبصره ۱- بازنشستگی کارکنان جانباز، آزاده، معلولان
عادی ناشی از کار و شاغلین در مشاغل سخت و زیانآور تابع مقررات بخش عمومی و دولتی می
باشد.
تبصره ۲- بازنشستگی مشمولین قانون حفاظت در برابر اشعه
با لحاظ سنوات ارفاقی تابع بندهای (الف) و (ب) این ماده می باشد.
تبصره ۳- در مواردی که به لحاظ تجربه، تخصص و مهارت
نیاز به تداوم خدمت کارکنان (به صورت موردی) وجود داشته باشد با پیشنهاد مدیرعامل
و تصویب هیأت مدیره، اشتغال این افراد تا ۵ سال پس از رسیدن به شرایط مقرر در بند
(ب) این ماده امکان پذیر است.
تبصره ۴- نحوه محاسبه مستمری بازنشستگی تابع شرایط
مندرج درماده ۷۷ قانون تأمین اجتماعی و اصلاحات بعدی آن و درخصوص مشمولین تبصره یک
بند (ب) مطابق قوانین و مقررات مربوط خواهد بود.
تبصره ۵- مصوبه بند ۹ شصتمین جلسه هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی
و صندوقهای تابعه درخصوص اصلاح ماده ۶۴ از فصل هشتم آیین نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی
از تاریخ تصویب این مصوبه لغو می گردد.
(اصلاحی به موجب مصوبه شماره ۱۶۴۱/۹۴/هـ.. الف مورخ ۱۲/۸/۱۳۹۴ هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی)
ماده ۶۵- کلیه حقوق و فوق العاده های کارکنان سازمان
مشمول کسر حق بیمه طبق درصدهای مقرر در قانون تأمین اجتماعی میباشد.
ماده 66- به کارکنانی که به سبب انجام وظیفه یا ناشی از
کار، فوت یا ازکارافتاده کلی میشوند حسب ضوابطی که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید
مستمری پرداخت میگردد.
ماده ۶۷- به مستخدمینی که بازنشسته، ازکارافتاده کلی یا
فوت میشوند علاوه بر وجوه مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده، به ازاء هر سال سابقه
خدمت آنان معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های مشمول کسر حق بیمه به عنوان
پاداش پایان خدمت پرداخت خواهد شد.
ماده ۶۸- کارکنان شهید، جانباز ازکارافتاده کلی، آزاده
جانباز ازکارافتاده کلی و مفقودالاثر و خانواده آنان تابع مقررات مربوط به
مستخدمین ایثارگر دولت میباشند.
ماده ۶۹- به منظور رعایت عدالت استخدامی و حفظ تناسب
حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته، هر نوع افزایش حقوق و فوق العاده های مستمر کارکنان
شاغل، به کارکنان بازنشسته، ازکارافتاده کلی و بازماندگان کارکنان متوفی با لحاظ
افزایش سالانه مستمریها طبق ضوابطی که به تصویب هیأت مدیره می رسد، پرداخت میگردد.
حکم این ماده درباره کارکنانی که قبل از تاریخ لازم الاجرا شدن این آیین نامه
بازنشسته، ازکارافتاده کلی یا فوت شدهاند ضمن تطبیق وضعیت آنان با این آیین نامه
نیز لازم الاجرا میباشد.
ماده ۷۰- سنوات خدمت کارکنان ثابت مشروط به این که به
شرایط عمومی بازنشستگی نرسیده باشند، به شرح زیر قابل خرید است:
الف) به
کارکنانی که تقاضای بازخرید سوابق خدمت خود را داشته باشند براساس مقررات عمومی
ناظر بر کارکنان دولت وجوه بازخریدی پرداخت خواهد شد.
ب) سازمان میتواند کارکنانی را که به دلیل حذف واحد و پستها در چارچوب اصلاح تشکیلات
مصوب و عدم وجود پست بلاتصدی آماده به خدمت شدهاند، بازخرید نماید و به ازای هر
سال خدمت قابل قبول حداقل معادل یک ماه آخرین حقوق و مزایای مندرج در آخرین حکم
کارگزینی به اضافه حقوق و مزایای مرخصی استحقاقی استفاده نشده و سهم پس انداز آنان
در صندوق پس انداز به استثنای کسور حق بیمه را پرداخت نماید.
ماده ۷۱- آن دسته از کارکنانی که در اجرای آرای هیأتهای
رسیدگی به تخلفات اداری و مراجع قانونی ذی صلاح محکوم به بازخریدی میشوند، تابع
ضوابط خاص خود میباشد.
فصل نهم- تسهیلات رفاهی
ماده ۷۲- به منظور تشویق کارکنان به پس انداز و تأمین
رفاه و رفع نیاز و مشکلات آنان در موارد اضطراری، صندوقی به نامه «صندوق پس انداز
و رفاه کارکنان سازمان» که به اختصار صندوق نامیده میشود، تشکیل میگردد.
ماده ۷۳- سازمان مکلف است (۴) درصد از مجموع حقوق و فوق
العاده های مندرج در حکم کارگزینی یا حکم قراردادی ماهانه کارکنان ثابت و موقت را
به عنوان پسانداز سهم مستخدم کسر و تا دو برابر آن را به عنوان سهم سازمان ماهانه
به طور یکجا به حساب صندوق واریز نماید.
تبصره ۱- آیین نامه نحوه اداره امور صندوق و تغییرات
سهم مستخدم و سایر موارد به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.
تبصره ۲- پس از تشکیل صندوق کلیه امکانات و دارایی
صندوق پس انداز و کارگشایی با لحاظ حقالسهم اعضاء به این صندوق منتقل خواهد شد.
ماده ۷۴- سازمان میتواند نسبت به انعقاد قرارداد با یکی
از شرکتهای بیمه داخلی جهت استفاده کارکنان شاغل و بازنشسته و خانواده آنان از
مزایای بیمه های تکمیلی درمان اقدام نماید.
ماده ۷۵- سازمان موظف است کارکنان شاغل خود را در برابر
ضایعات جسمی ناشی از بلایا، حوادث و فوت، نزد یکی از شرکتهای داخلی بیمه عمر و
حوادث، بیمه نماید.
تبصره- حق بیمه های موضوع مواد فوق براساس ضوابطی که به تصویب هیأت مدیره
خواهد رسید توسط سازمان و کارکنان تأمین میگردد.
ماده ۷۶- سازمان میتواند در حدود اعتبارات مصوب خود و
در چارچوب شرایط عمومی ناظر بر کارکنان دولت نسبت به ارائه تسهیلات رفاهی و اعطای
وام خرید یا ساخت مسکن با سود مناسب و سایر تسهیلات و امکانات و خدمات رفاهی را
براساس ضوابطی که به تصویب هیأت مدیره می رسد به کارکنان خود اعم از شاغل،
بازنشسته، ازکارافتاده کلی و بازماندگان کارکنان متوفی اعطاء نماید.
تبصره- تسهیلات موضوع ماده فوق به هر یک از کارکنان زوج شاغل در سازمان
اعطاء میگردد.
ماده ۷۷- سازمان مکلف است نسبت به تأمین شرایط بهداشتی،
ایمنی، ایجاد محیط مناسب کار و تقویت بنیه جسمی و روحی کارکنان اقدام و تشکیل
شرکتهای تعاونی کارکنان از جمله تعاونیهای مسکن و مصرف را مورد حمایت قرار داده و
تسهیلات لازم را به آنها اعطاء نماید.
فصل دهم- تطبیق وضع کارکنان
ماده ۷۸- کلیه کارکنانی که در تاریخ تصویب این آیین نامه
به طور تمام وقت و به صورت ثابت یا موقت به خدمت اشتغال دارند با حفظ نوع استخدام
با این مقررات تطبیق وضع مییابند.
ماده ۷۹- در صورتی که مجموع حقوق و فوق العاده های
مندرج در حکم کارگزینی کارکنان پس از تطبیق، از مجموع حقوق و فوق العاده های وی
کمتر شود مابه التفاوت تحت عنوان تفاوت تطبیق پرداخت میگردد. هرگونه افزایش بعدی
حقوق و فوق العاده های کارکنان مزبور تا استهلاک کامل از تفاوت تطبیق مزبور کسر
خواهد شد.
ماده ۸۰- عدم حضور کارکنان در تاریخ لازم الاجرا شدن این
آیین نامه در موارد مرخصی استحقاقی، استعلاجی و بدون حقوق، آمادگی به خدمت، غیبت
موجه یا مأموریت مانع از تطبیق وضع آنان با مقررات این آیین نامه نخواهد بود. در
اینگونه موارد آخرین پست مورد تصدی مستخدم در سازمان ملاک تطبیق وضع خواهد بود.
تبصره- در موارد آمادگی به خدمت و سایر موارد مشابه
آخرین پست کارکنان ملاک تطبیق وضع خواهد بود.
فصل یازدهم- سایر مقررات
ماده۸۱- سازمان مکلف است حداکثر ظرف مدت چهارماه از
تاریخ تصویب این آیین نامه، مقررات اجرایی مربوط را تهیه و جهت تصویب تسلیم مراجع
ذی صلاح نماید. مادامی که مقررات مذکور تصویب نشده است ضوابط و دستورالعمل های مورد
عمل حسب مورد کماکان معتبر و قابل اجراء میباشد.
ماده ۸۲- در صورتی که با تصویب قوانین و مقررات عنوان
سازمان تأمین اجتماعی یا ارکان تشکیلاتی آن که در این آیین نامه ذکر شده است،
تغییر یابد عناوین متناظر حسب مورد جایگزین خواهد شد.
ماده ۸۳- مواردی که در این آیین نامه پیش بینی نشده
است، بنا به پیشنهاد هیأت مدیره سازمان، با تصویب شورای عالی تأمین اجتماعی،
پس از تأیید معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور قابل اعمال می باشد. (هیأت امنا). (معاونت توسعه مدیریت و سرمایه
انسانی رئیس جمهور).
این آیین نامه
مشتمل بر ۸۳ ماده و ۴۷ تبصره در تاریخ ۲۸/۱۲/۱۳۸۶ به تصویب سازمان مدیریت و
برنامه ریزی کشور (معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور) رسید.
مواد مرتبطِ دیگری هست؟
اگر این سند به مادهای از قانون مربوط است که بالا نیامده، شمارهٔ ماده را بنویسید. کارشناس بررسی میکند و پس از تأیید زیرِ همان ماده نمایش داده میشود.