آیین نامه نمایندگیهای رسمی (۱۳۸۴/۰۲/۱۱)
بررسی لحظهای بهروزرسانی، ویژهٔ کاربران ثبتنامشده
فصل اول- ضرورت ایجاد نمایندگی رسمی سازمان تأمین اجتماعی
ماده ۱- ضرورت ایجاد نمایندگی رسمی سازمان تأمین اجتماعی:
با توجه به گسترش روز افزون وظایف سازمان تأمین اجتماعی در میان جامعه فعال کشور و
نقش مهم این سازمان در فراهم نمودن رفاه حال و آینده بیمه شدگان و خانواده آنان و
اثرات سود بخش آشنایی بیمه شدگان و کارفرمایان با مفاهیم و تکالیف، به اشخاص ذی
صلاح و واجد شرایط اجازه داده می شود براساس ضوابط مندرج دراین آیین نامه نمایندگیهایی
تحت عنوان «نمایندگی سازمان تأمین اجتماعی» ایجاد و در چارچوب معیارها و موازین
قانونی جهت اجرای تمام یا قسمتی از وظایف واگذاری از سوی سازمان تأمین اجتماعی با
سازمان همکاری نمایند.
ماده ۲- هدف: هدف ازایجاد نمایندگیهای مذکور جلوگیری
از گسترش واحدهای اجرایی سازمان، کم کردن هزینه های اداری و پرسنلی از یکسو و سوق
دادن قسمت یا تمام امور اجرایی و کارشناسی قابل واگذاری به بخش خصوصی با توجه به
سیاست عمومی دولت و همچنین تسریع و تسهیل امور بیمه شدگان و کارفرمایان می باشد.
ماده ۳- تعریف نمایندگی رسمی: نمایندگی رسمی، تشکیلاتی
است که برای پیگیری و حصول هدفها و برنامه هایی که در این آیین نامه تعریف شده
است، تشکیل و تحت عنوان «نمایندگی رسمی» به دوصورت زیر تشکیل می گردد:
الف)
اشخاص حقیقی واجد شرایط که شخصاً نمایندگی را ایجاد می نمایند.
ب) اشخاص
حقوقی واجد شرایط که با شرکت حداقل سه نفر نمایندگی را در چارچوب ضوابط به ثبت
می رسانند.
-
شورای
عالی رفاه و تأمین اجتماعی در جلسه مورخ ۱۱/۲/۱۳۸۴، به استناد تبصره یک بند ۴ ماده
۱۲ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی پیشنهاد سازمان تأمین اجتماعی
مبنی بر ایجاد مؤسسات کارگزاری رسمی در سازمان مذکور (موضوع مصوبات سیصد و سی و
دومین و سیصد و سی و ششمین جلسات شورای عالی تأمین اجتماعی در رابطه با آیین نامه
نحوه واگذاری و وظایف قابل واگذار سازمان) را به شرح زیر به تصویب رساند و مقرر
گردانید انجام اصلاحات بعدی در رابطه با آیین نامه نحوه واگذاری و وظایف قابل
واگذاری به شورای عالی تأمین اجتماعی احاله گردد.(هیأت امناء)
فصل دوم- شرایط متقاضیان ایجاد نمایندگی رسمی سازمان تأمین اجتماعی
ماده ۴- جواز ایجاد نمایندگی: صدور مجوز ایجاد
نمایندگی به اشخاص واجد شرایط ذیل توسط هیأت موضوع ماده (۵) این آیین نامه صورت می
گیرد:
الف)
تابعیت دولت جمهوری اسلامی.
ب)
اعتقاد به اسلام یا یکی از ادیان رسمی کشور.
ج) دارا
بودن حداقل ۲۷ سال سن و حداکثر ۶۰ سال سن به هنگام تقاضا. (اصلاحی مورخ ۵/۵/۱۳۸۷ شورای عالی تأمین اجتماعی)
د) انجام
خدمت وظیفه عمومی یا داشتن معافیت دائم.
ه) دارا
بودن توان جسمی و روحی لازم و عدم اشتهار به فساد اخلاقی و مالی.
و) دارا
بودن تبحر در حد کارشناسی قابل قبول حداقل در یکی از امور اجرایی مرتبط با تأمین اجتماعی
از قبیل، امور بیمه گری، درمانی و اداری و مالی، حقوقی و... با توجه به سوابق خدمت
و یا گذراندن دوره های تخصصی.
ز) داشتن
حداقل مدرک تحصیلی لیسانس(اعم از مرتبط و غیرمرتبط)؛ داشتن حداقل مدرک تحصیلی فوق
دیپلم جهت مناطق محروم به همراه حداقل ۵ سال سابقه در امور بیمه گری؛ داشتن حداقل
مدرک تحصیلی دیپلم جهت مناطق محروم به همراه حداقل ۱۰سال سابقه در امور بیمه گری. (اصلاحی مورخ ۵/۵/۱۳۸۷ شورای عالی تأمین اجتماعی)
ح) عدم
سابقه محکومیت کیفری.
ط) عدم
اشتغال در مؤسسات دولتی و غیر دولتی.
تبصره ۱- در رابطه با اشخاص حقوقی میبایست حداقل یکی از
اعضاء دارای مدرک لیسانس و دو نفر از اعضای هیأت مدیره سایر شرایط مندرج در این آیین نامه
را دارا باشند.
تبصره ۲- متقاضیان نمایندگی در صورتی که بازنشسته
سازمان بوده یا اینکه حداقل ۵ سال در سازمان شاغل بوده باشند، در اولویت خواهند
بود. اشخاصی که بازنشستگی و یا قطع رابطه استخدامی آنان با سازمان، ناشی از آرای
هیأتهای تخلفات اداری و یا اخراج باشد نمی توانند متقاضی ایجاد نمایندگی گردند.
فصل سوم- مرجع تشخیص پذیرش و نظارت واگذاری امور سازمان
ماده ۵- تصویب ضوابط مربوط به تشخیص صلاحیت متقاضیان
نمایندگی رسمی، پذیرش آنان به عنوان کارگزاران سازمان، تعیین قلمرو و مسئولیت آنان
در ارائه خدمات و همچنین اعمال نظارت بر امور آنان در جریان فعالیت در راستای
اهداف سازمان، به عهده هیأت مدیره سازمان می باشد.
تبصره ۱- هیأت مدیره سازمان می تواند اختیارات خود در
این زمینه را به هیأتی که به عنوان هیأت صدور جواز ایجاد نمایندگی مرکب از اعضای
زیر در سازمان تشکیل می گردد محول نماید.
- معاون
فنی و درآمد (رئیس هیأت).
- معاون امور
درمان (نائب رئیس).
- معاون
اداری و مالی (عضو).
- معاون
حقوقی و امور مجلس (عضو).
- یک نفر
به انتخاب مدیرعامل (عضو).
تبصره ۲- هیأت مزبور با حضور کلیه اعضاء یا نمایندگان
تامالاختیار معاونین مذکور به ریاست رئیس یا نائب رئیس هیأت رسمیت پیدا میکند و
تصمیمات آن با اکثریت آراء ملاک اعتبار خواهد بود.
تبصره ۳- هیأت در اولین جلسه خود با حضور کلیه اعضاء یک
نفر از بین کارکنان سازمان و دارای سابقه مدیریت را به مدت ۲ سال به عنوان دبیر
هیأت تعیین می نماید. تجدید انتخاب دبیر بلامانع خواهد بود و در صورتی که قبل از
اتمام دوره نیاز به تعویض دبیر باشد، دبیر جدید به همین نحو انتخاب می شود.
ماده ۶- نحوه تشکیل جلسات، پذیرش درخواست متقاضیان و
همچنین چگونگی انجام بررسیهای اولیه به موجب ضوابطی خواهد بود که توسط هیأت فوق
الذکر تدوین و به تصویب هیأت مدیره سازمان میرسد.
ماده ۷- دبیر هیأت مکلف است درخواست متقاضیان را برابر
ضوابط مصوب ظرف حداکثر یک ماه در دستور کار هیأت قرار داده و آنها را حداقل یک
هفته قبل از تشکیل جلسه در اختیار اعضاء قرار دهد.
ماده ۸- هیأت برحسب نیاز سازمان امور واگذاری واحدهای
اجرایی در سطح کشور را با تعیین قلمرو جغرافیایی، تعداد نمایندگیهای مورد نیاز، در
هر نوبت از سال در جراید کثیرالانتشار به اطلاع عمومی میرساند به نحوی که متقاضیان
قبل از تسلیم درخواست به سازمان از حدود مسئولیتهای خود در قبال سازمان مطلع شوند.
تبصره- عناوین و حدود هر یک از امور قابل واگذاری به
نمایندگیها با پیشنهاد هیأت و تصویب هیأت مدیره سازمان تعیین و جهت اجرا ابلاغ
خواهد شد.
ماده ۹- هیأت پس از بررسی درخواست متقاضیان و احراز
صلاحیت و شرایط افراد مراتب پذیرش آنان رابه عنوان نماینده آنان سازمان تأمین اجتماعی
طی جوازی که دارای شکل مشخص و یکنواختی خواهد بود حداکثر ظرف دو هفته به آنان
اعلام مینماید.
فصل چهارم- نحوه ایجاد نمایندگی ها و فعالیت آنها
ماده ۱۰- اشخاص دارای جواز موضوع ماده ۹ مکلفند ظرف مدت
یک ماه نسبت به تنظیم و مبادله قرارداد ایجاد نمایندگی اقدام و حداکثر ظرف یک ماه
پس از انعقاد قرارداد، نسبت به راه اندازی نمایندگی اقدام نمایند.
تبصره- هیأت می تواند این مدت را برای اشخاص حقوقی با توجه به قلمرو امور واگذاری تمدید
نماید.
ماده ۱۱- دارندگان جواز ایجاد نمایندگی در مدت تعیین
شده میباید نسبت به تهیه مکان مناسب و سایر امکانات لازم از قبیل تأمین پرسنل مورد
نیاز، تجهیزات، اثاثیه و سخت افزار لازم و... اقدام نمایند و مراتب را قبل از
تنظیم قرارداد و راهاندازی نمایندگی به ادارات کل استان ذیربط تسلیم نمایند.
ماده ۱۲- ادارات کل استان ذیربط موظفند پس از بررسی و
تأیید موضوع ماده ۱۱- نسبت به تنظیم و مبادله قرارداد اجرای کار، طبق مقررات اقدام
نمایند.
ماده ۱۳- دارندگان جواز نمایندگی میبایست در قبال امور
واگذاری و قبول مسئولیت، تضمین لازم را برابر ضوابط مربوطه که با پیشنهاد هیأت به
تصویب هیأت مدیره میرسد ارائه نمایند.
ماده ۱۴- نمایندگیها مکلفند مطابق مفاد قرارداد با رعایت
کلیه مصالح و اهداف سازمان، جدیت لازم را برای حسن انجام کار به عمل آورند.
ماده ۱۵- جواز ایجاد نمایندگی پس از تأیید هیات موضوع
ماده ۵ توسط سازمان به نام شخص حقیقی یا اشخاص حقوقی پذیرفته شده صادر می گردد که
غیر قابل انتقال به غیر می باشد.
ماده ۱۶- جواز هر یک از نمایندگیها ابتدا برای یک سال و
سپس برای مقاطع دو ساله با تأیید هیأت قابل تمدید است. ضمناً تمدید آن برای سالهای
بعد نیز با مجوز هیأت بلامانع خواهد بود.
ماده ۱۷- سازمان تأمین اجتماعی در تأمین اثاثیه، سخت
افزار، محل کار، نیروی انسانی و بطور کلی تامین هزینه های دفتری و اداری
نمایندگیهای موضوع این آیین نامه مسئولیتی نداشته و هیچ تعهدی نخواهد داشت.
ماده ۱۸- نماینده، مسئول حسن اخلاق و رفتار کارکنان زیر
مجموعه خود بوده و اشتغال افراد در نمایندگی هیچ گونه رابطه و مسئولیت استخدامی
برای سازمان ایجاد نمینماید.
تبصره ۱- در صورتی که اجرای کار در چارچوب مقررات
سازمان نیاز به بسته های نرم افزاری خاص داشته باشد سازمان تأمین اجتماعی نسبت به
تأمین و تحویل آنها اقدام نموده و نمایندگیها مکلفند صرفاً در چارچوب آن فعالیت
نمایند.
ماده ۱۹- نمایندگی ها مکلفند منحصراً برابر فعالیتهای
مندرج در جواز و مطابق مفاد قرارداد منعقده عمل نموده و از هر اقدام دیگری خارج از
آن خودداری نمایند.
ماده ۲۰- حق الزحمه فعالیت نمایندگیها به ترتیبی که در
قرارداد تعیین می شود حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ ارائه صورت عملکرد و پس از کسر
کسورات قانونی پرداخت خواهد شد. این هزینه ها جزء هزینه های اداری در حسابهای
سازمان منظور خواهد شد.
تبصره- ضوابط مربوط به میزان و نحوه پرداخت حق الزحمه
نمایندگیها با پیشنهاد هیأت به تصویب هیأت مدیره سازمان میرسد.
ماده ۲۱- در صورتی که سازمان با توجه به قابلیت و
توانمندی نمایندگیها، برخی از وظایف و امور معین را در رابطه با امور کارشناسی و
تحقیقاتی خود لازم بداند، این قبیل امور نیز در چارچوب این آیین نامه و بر مبنای
توافقنامه های به عمل آمده طی قرارداد قابل واگذاری خواهد بود.
فصل پنجم- نظارت، کنترل، رسیدگی به تخلفات و عملکرد نمایندگی ها
ماده ۲۲- سازمان در صورت مشاهده خلل یا هرگونه نارسایی
میبایست مراتب را بر حسب نوع تشخیص خود به صورت شفاهی یا کتبی به نمایندگی تذکر
دهد و در صورت تکرار تذکرات و سلب اعتماد، سازمان می تواند راساً نسبت به فسخ
قرارداد و مطالبه خسارات وارده طبق مقررات اقدام نماید.
ماده ۲۳- نگهداری سوابق اقدامات، قراردادها، راهنمائیها
و آمار توسط نمایندگیها باید براساس اصول و ضوابط اداری بوده و همواره در دسترس و
قابل ارائه به سازمان و بازرسان اعزامی آن باشد.
ماده ۲۴- نمایندگیها موظفند اسرار مربوط به سازمان،
کارفرمایان، بیمه شدگان و مستمریبگیران را محفوظ داشته و به هیچ وجه افشاء ننمایند
و از هرگونه اقدام دیگری غیر از آنچه که در قرارداد مندرج است خودداری و از هر نوع
اظهار خلاف واقع، یا گفتار و یا عملی که موجب اشتباه و اغفال بیمه شده، کارفرما،
مستمری بگیر و سازمان گردد خودداری نمایند.
ماده ۲۵- سازمان عملکرد نمایندگیهای مورد نظر در این آیین نامه
را از طریق بازرسان و عوامل خود تحت رسیدگی و کنترل قرار داده و در صورت مشاهده
تخلف از مفاد جواز و قرارداد منعقده و به طور کلی تخلف از مقررات سازمان، علاوه بر
لغو قرارداد به طور یک طرفه نمایندگی متخلف را تحت پیگرد قانونی قرار خواهد داد.
ماده ۲۶- نمایندگان رسمی می توانند
در صورت ضرورت به منظور پیگیری امور محوله در قرارداد به واحدهای اجرایی مربوطه
سازمان مراجعه و واحدهای مزبور نیز در این زمینه موظف به همکاری با آنان خواهند
بود.
مواد مرتبطِ دیگری هست؟
اگر این سند به مادهای از قانون مربوط است که بالا نیامده، شمارهٔ ماده را بنویسید. کارشناس بررسی میکند و پس از تأیید زیرِ همان ماده نمایش داده میشود.