ماده ۷
قرارداد کار عبارتست از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حقالسعی کاری را برای مدت موقت یا مدت غیرموقت برای کارفرما انجام میدهد.
تبصره 1(اصلاحی 08ˏ04ˏ1390)- حداکثر مدت موقت برای کارهایی که طبیعت آنها جنبه غیرمستمر دارد توسط وزارت تعـاون، کار و رفاه اجتماعی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
تبصره 2- در کارهائی که طبیعت آنها جنبه مستمر دارد، در صورتی که مدتی در قرارداد ذکر نشود، قرارداد دائمی تلقی می شود.
تبصره 3 – قراردادهای با بیش از سی روز باید به صورت کتبی و در فرم مخصوص که توسط وزارت کار و امور اجتماعی در چهارچوب قوانین و مقررات تهیه و در اختیار طرفین قرار می گیرد، باشد.
تبصره 4 – کارفرمایان موظفند به کارگران با قرارداد موقت به نسبت مدت کارکرد مزایای قانونی پایان کار بمأخذ هر سال یک ماه آخرین مزد پرداخت نمایند.
تبصره 3(الحاقی 01ˏ02ˏ1394)- قراردادهای مربوط به قانون کار در صورت کتبی بودن باید در فرم مخصوصی باشد که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در چهارچوب قوانین و مقررات تهیه میشود و در اختیار طرفین قرار میگیرد.
تبصره 4(الحاقی 01ˏ02ˏ1394)- کارفرمایان موظفند به کارگران با قرارداد موقت به نسبت مدت کارکرد، مزایای قانونی پایانکار را به مأخذ هر سال یکماه آخرین مزد پرداخت نمایند.
این نمایش نشانی مستقل ندارد و ایندکس نمیشود.
ثبت نظر نیازمند ثبتنام و تأیید هویت است
۱) ثبتنام و تأیید ایمیل و موبایل · ۲) تکمیل اطلاعات تخصصی (کد ملی، مدرک تحصیلی، سمت، سابقهی کار) · ۳) احراز هویت و تأیید توسط ادمین سامانه.
نظرات تأییدشده
هنوز نظری برای این ماده منتشر نشده است.