ماده ۲۹

ماده ۲۹‌ ـ عوارض سالانه کلیه وسائط نقلیه اعم از خودروهای سبک و سنگین و موتورسیکلت‌ ها به‌ شرح ذیل تعیین می‌ شود:

الف ‌ـ وسائط نقلیه تولید داخل معادل یک ‌در هزار قیمت فروش کارخانه و وسائط نقلیه وارداتی معادل یک و نیم ‌در هزار مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی مشمول عوارض سالانه می‌ شوند. مأخذ محاسبه عوارض موضوع این بند مأخذ مذکور در تبصره (۱) ماده‌ (۲۸) این قانون است.

ب ‌ـ وسائط نقلیه در شهرهای آلوده تا ده سال پس از تولید با مأخذ مذکور در تبصره (۱) ماده‌ (۲۸) این قانون و معادل یک‌ بیستم نرخ‌ های مندرج در جدول ماده‌ مذکور مشمول عوارض سالانه آلایندگی وسائط نقلیه علاوه بر عوارض موضوع بند «الف» این ماده‌ می‌ شوند. پس از سال دهم تولید، هر سال به میزان ده‌ درصد (۱۰%) به نرخ پایه عوارض آلایندگی وسائط نقلیه مذکور اضافه می‌ شود تا حداکثر به دو برابر نرخ پایه افزایش یابد. وسائط نقلیه‌ ای که نرخ عوارض سالانه آلایندگی آنها در جدول ذیل ماده‌ (۲۸) صفر می‌ باشد، تا سپری شدن پنج‌ سال از سال تولید، از پرداخت عوارض سالانه آلایندگی معاف می‌ باشند و پس از آن، وسائط نقلیه سنگین با نرخی معادل یک‌ دهم نرخ‌های مندرج در ردیف (D) جدول ماده‌ (۲۸) و سایر وسائط نقلیه با نرخی معادل یک‌ دهم نرخهای مندرج در ردیف (C) جدول مذکور مشمول عوارض سالانه آلایندگی می‌ باشند. در مورد خودروهایی که تولید یا واردات آنها متوقف می‌ شود، مأخذ محاسبه توسط سازمان و متناسب با آخرین سال تولید یا واردات تعیین می‌ شود. فهرست شهرهای آلوده که وسائط نقلیه با پلاک انتظامی متعلق به شهرهای مذکور مشمول عوارض سالانه آلایندگی می‌ شوند، حداکثر تا پایان دی‌ ماه هر سال با پیشنهاد سازمان حفاظت محیط زیست و تصویب هیأت وزیران برای اجراء در سال بعد تعیین می‌ شوند.

تبصره ۱ـ وزارت کشور مکلف است با ایجاد سامانه الکترونیک متمرکز عوارض سالانه وسائط نقلیه، امکان پرداخت و صدور الکترونیکی مفاصاحساب عوارض موضوع بندهای «الف» و «ب» این ماده‌ را برای مالکان و استعلام برخط میزان عوارض پرداخت نشده مربوط به وسائط نقلیه را برای نیروی انتظامی و دفاتر اسناد رسمی فراهم کند.

تبصره ۲ ـ پرداخت عوارض موضوع بندهای «الف» و «ب» این ماده‌بر عهده مالک است. مالکان وسائط نقلیه مکلفند عوارض‌ مذکور هر سال را تا پایان همان سال پرداخت نمایند. چنانچه مالکیت وسائط نقلیه مذکور پس از سال تولید تغییر نماید، پرداخت عوارض سالانه و عوارض سالانه آلایندگی موضوع این ماده‌از سال انتقال بر عهده مالک جدید است.

تبصره ۳ ـ وسائط نقلیه‌ ای که گواهی اسقاط دارند، در سال اسقاط، مشمول عوارض بند «ب» موضوع این ماده‌ نمی‌ شوند.

تبصره ۴ ـ کلیه وسائط نقلیه که قبل یا بعد از لازم‌ الاجراء شدن این قانون شماره‌ گذاری شده باشند نیز مشمول عوارض‌ موضوع این ماده‌ می‌ شوند.

تبصره ۵ ـ ثبت سند انتقال وسائط نقلیه توسط دفاتر اسناد رسمی و یا تعویض پلاک توسط نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (معاونت راهنمایی و رانندگی)، منوط به تسویه عوارض بندهای «الف» و «ب» این ماده‌ مربوط به وسائط نقلیه مورد معامله و سایر وسائط نقلیه متعلق به انتقال‌ دهنده و انتقال‌ گیرنده است.

تبصره ۶‌ ـ پرداخت عوارض موضوع بندهای «الف» و «ب» این ماده‌ هر سال، حداکثر تا پایان همان سال، موجب برخورداری از تخفیف به میزان بیست‌ درصد (۲۰%) است.

تبصره ۷‌ ـ پرداخت عوارض مذکور پس از موعد مقرر مشمول جریمه غیرقابل بخشودگی معادل ده‌ درصد (۱۰%) عوارض سالانه است و در صورت تأخیر بیش از یک ماه، علاوه بر جریمه مذکور مشمول جریمه‌ ای معادل دو درصد (۲%) عوارض سالانه به ازای هر ماه نسبت به مدت تأخیر است.

تبصره ۸‌ - در صورتی که مالک یا مالکان خودروهای سبک و سنگین و موتورسیکلت از پرداخت عوارض‌ موضوع این ماده‌ به مدت پنج سال از سال مالکیت، خودداری نمایند و یا مبلغ عوارض و جریمه پرداخت‌ نشده از پنج‌ درصد (۵%) نصاب معاملات کوچک موضوع جزء (۱) ماده‌ (۳) قانون برگزاری مناقصات مصوب ۱۳۸۳/۱/۲۵، بیشتر شود، نیروی انتظامی موظف است بر اساس فهرست اعلامی وزارت کشور نسبت به توقف وسائط نقلیه مزبور تا پرداخت بدهی اقدام کند.

تبصره ۹‌ ـ نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و شهرداری‌ ها مکلفند امکان دسترسی برخط به پایگاه اطلاعات وسائط نقلیه خود را با رعایت طبقه‌ بندی برای وزارت کشور فراهم کنند.

تبصره ۱۰‌ ـ وزارت کشور موظف است نسبت به اطلاع‌ رسانی در خصوص وظایف و تکالیف مالکان وسائط نقلیه به طرق مقتضی از جمله از طریق ارسال پیامک اقدام کند.

تبصره ۱۱‌ ـ آیین‌ نامه اجرائی این ماده‌ ظرف سه‌ ماه از تاریخ ابلاغ این قانون با پیشنهاد وزارت کشور به‌ تصویب هیأت وزیران می‌ رسد.