۲۱۴/۶۲۶۲۰

با عنایت به طرح برخی ابهامات در خصوص صلاحیت هیات حل اختلاف مالیاتی برای استفاده از ظرفیت تبصره (۱) ماده (۲۱۶) قانون مالیات­های مستقیم جهت رسیدگی به شکایات مودی از اوراق اجرائی صادره بر مبنای قطعیت آراء بدوی ابلاغی به طرق غیر حضوری (وفق مقررات ‌تبصره (۱) و قسمت اخیر تبصره (۲) ماده‌ (۲۰۳) و ماده‌ (۲۰۸) ق.م.م و یا ابلاغ الکترونیکی طبق بند (۳) ماده (۲) اصلاحی دستورالعمل شماره ۲۰۰/۱۴۰۱/۵۳۱ مورخ ۱۴۰۱/۰۴/۲۵)، به آگاهی می­رساند:

بر اساس ماده (۲۴۷) قانون مالیات­های مستقیم، آراء هیأت­های حل اختلاف مالیاتی بدوی، قطعی و لازم‌الاجرا است، مگر آنکه ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ رأی به مودی براساس ماده (۲۰۳) قانون مالیات­های مستقیم و تبصره‌های آن، از طرف مأموران مالیاتی یا مودی، به صورت کتبی مورد اعتراض قرار گیرد. در این شرایط پرونده به هیأت حل اختلاف تجدیدنظر احاله خواهد شد. بر این اساس، قانونگذار استثنائی در روند قطعیت آراء بدوی ابلاغی به شیوه­های مختلف، در نظر نگرفته و ابلاغ آراء مذکور وفق مقررات ‌تبصره­های ماده‌ (۲۰۳) و ماده‌ (۲۰۸) قانون مالیات­های مستقیم را مانع قطعیت این آراء ندانسته است.

باتوجه به توضیحات فوق، قطعیت مالیات با ادعای مودی مبنی بر عدم اطلاع از مفاد رای هیأت بدوی که به شیوه غیر حضوری ابلاغ شده است، از مصادیق قابل طرح در هیأت­های حل اختلاف موضوع تبصره (۱) ماده (۲۱۶) قانون مالیات­های مستقیم نبوده و مجوزی برای ابطال اوراق قطعی و اجرایی و ورود ماهوی هیأت­های مذکور به پرونده در مقام هیأت تجدید نظر نمی­باشد.