۳۰/۴/۱۳۴۰۱/۵۹۹۱۰

بند ۱

نظر به اینکه رسیدگی به وضعیت مالیاتی پیمانکاران خارجی و شناسائی درآمد آنها در مواردی که کارفرمای قرارداد دستگاه دولتی یا شهرداری ها می باشند از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده، لازم است مامورین تشخیص مالیات ذی ربط در تفکیک و شناسائی آن قسمت از وجوه قرارداد که بابت لوازم و تجهیزات از طریق گشایش اعتبار اسناد خریداری و طبق مفاد تبصره ذیل ماده ۱۱۱ قانون مالیات های مستقیم مشمول پرداخت مالیات نیست از سایر اقلام مشمول مالیات مانند بهای طراحی، ساخت، نظارت، ‌نصب و راه اندازی و غیره دقت کافی مبذول و نکات زیر را مورد توجه قرار دهند:

۱- چنانچه در متن قرارداد بهای تجهیزات خریداری از خارج از کشور از خدمات و تجهیزات داخلی و سایر فعالیت ها تفکیک نشده باشد، بایستی بهای تجهیزات وارداتی بر مبنای اسناد و مدارک مثبته و عنداللزوم با توجه به موارد مشابه تعیین و سپس با کسر آن از دریافتی سالانه نسبت به مابه التفاوت ضریب مالیاتی اعمال و مالیات متعلق محاسبه گردد. تاکید می نماید، آن قسمت از مبلغ قرارداد که به مصرف خرید لوازم و تجهیزات از خارج از کشور می رسد می بایست متکی به اسناد و مدارک قابل قبول وحسب ضرورت مشاهده عینی و احراز مورد باشد.

بند ۲

۲- در رسیدگی مالیاتی به حساب های شعب و نمایندگی های اشخاص حقوقی خارجی اطلاعات و اسناد مربوط به بازاریابی و عقد و اجرای قرارداد (از قبیل پیش فاکتور صادره، فاکتور اصلی فروشنده، اعتبار اسنادی، قرارداد موضوع معاملات مذکور و غیره) اخذ و در تشخیص درآمد و مالیات متعلقه مفاد بخشنامه شماره ۳۰/۴/۳۷۰۵/۱۷۲۳۶ مورخ ۱۳۷۷/۰۴/۱۶ اجرا گردد.

بند ۳

۳- در مورد نمایندگی شرکت های پیمانکاری به شرح فوق که بعد از خاتمه قرارداد و یا حین انجام قرارداد مبادرت به فروش کالا و تجهیزات از طریق اعتبار اسنادی یا طریق دیگر می نمایند، وجوه حاصل از فروش تجهیزات و کالای مذکور با رعایت قسمت اخیر بند ب ماده ۱۰۷ ملاک محاسبه درآمد کمیسیونری که نمایندگی به حساب خود تحصیل کرده است خواهد بود.

بند ۴

۴- باید دقت شود که فروش باقیمانده مصالح و تجهیزات و یا واگذاری امکاناتی که حین اجرای قرارداد ایجاد شده، به عنوان فعالیت های جنبی منظور و مالیات متعلق به موقع تعیین و مطالبه گردد .