۳۰/۴/۱۰۲۲۱/۴۸۴۶۲

کل متن

نظر به اینکه درخصوص اعمال پنجاه درصد (۵۰%) افزایش معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی و معدنی مستقر در مناطق محروم که دارای مجوز یا پروانه تأسیس از وزارتخانه های ذیربط می باشند موضوع قسمت اخیر ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه ۶۶ ، پس از محرومیت زدائی مناطق یادشده یا برعکس، قائل شدن محرومیت برای مناطق جدید کراراً ابهاماتی مطرح و سوالاتی به عمل می آید که بیانگر برداشتهای مختلف از مقررات مربوط در این زمینه است، لذا به منظور رفع ابهام و اتخاذ رویه واحد لزوماً یادآور میگردد :

مستنبط از قسمت اخیر ماده ۱۳۲ قانون فوق الاشعار، هدف مقنن در راستای تحقق اهداف برنامه توسعه اقتصادی ایجاد انگیزه جهت مشارکت و سرمایه گذاری اشخاص در مناطق یادشده بوده و اکنون که با همت و تلاش افراد منجر به محرومیت زدائی از آن مناطق گردیده و از آنجائیکه معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی تابع مقررات حاکم برزمان صدور مجوز یا پروانه تاسیس مربوط خواهد بود لذا رفع محرومیت از مناطق محروم طی دوره استفاده واحدهای تولیدی و معدنی از معافیت های موضوع اولویت های مذکور در ماده ۱۳۲ و اصلاحی پس از آن موجبی جهت حذف پنجاه درصد (۵۰%) مدت های مذکور در ماده فوق نبوده متقابلاً درخصوص مناطقی که موقع اخذ مجوز به عنوان محروم شناخته نمیشده و پس از آن بنا به دلایلی جزء مناطق محروم آورده می شود ، این تغییر وضعیت سبب برقراری معافیت بیشتر از مدت اولیه نخواهد بود.